حرف دل

همه چیز و . . . هیچ!

tandiseshgh — Tue, 18 Aug 2009 20:26:54 GMT

""" انا الله و انا اله راجعون"""

دعوت

tandiseshgh — Sat, 30 May 2009 16:28:17 GMT

دعوتت میکنم از امشب............... به نبودنم به یادم!!!

سلام آخر

tandiseshgh — Mon, 30 Mar 2009 21:35:04 GMT

سلام ای غروب غریبانه دل

سلام ای طلوع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه های جدایی

خداحافظ ای شعرشبهای روشن

خداحافظ ای غصه عاشقانه

خداحافظ ای آبی روشن عشق

خداحافظ ای عطر شعر شبانه

خداحافظ ای همنشین همیشه

خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمی مانی ای مانده بی من

تورا میسپارم به دلهای خسته

تورا میسپارم به مینای مهتاب

تورا میسپارم به دامان دریا

اگر شب نشینم؛ اگر شب شکسته

تورا میسپارم به رویای فردا

به شب میسپارم تورو تا نسوزد

به دل میسپارم تورو تا نمیرد

اگر چشمه واژه نخشکد

اگر روزگار این صدا را نگیرد

خداحافظ ای برگ و بال دل من

خداحافظ ای سایه سار همیشه

اگر سبز رفتی؛اگر زرد ماندم

خداحافظ ای بهار همیشه . . .

کدامین واژه؟؟؟

tandiseshgh — Tue, 20 Jan 2009 21:16:19 GMT

با کدامین واژه تو را ستایش کنم؟

هرچه می گردم واژه ای نمی یابم که خوبی های تورا وصف کند،

تویی که بر کویر زندگی ام به یکباره بارن مهر می شوی،

تویی که هر وقت دلتگ می شوم آغوش پر مهرت،

دستان نوازشگرت، لبخند دلنشینت،

غبار چهره ام را محو می کند

مرا بیاد بیاور . . .

tandiseshgh — Tue, 18 Nov 2008 20:13:36 GMT

به وداع آخرین که با داشتیم بیاندیش!

برای دلدادگان دوری و گذشت زمان معنا ندارد.

دلدارمن!

تا وقتی که دل در سینه می‌تپد قلب من به تو خواهد گفت: مرا بیاد بیاور.

زمانی که دل شکسته ی من برای همیشه در زیر خاک سرد آرمیده باشد،

و بوته‌ی گلی دوراز گل‌های دیگر آرام آرام بر روی گور من بشکفد،

مرا بیاد بیاور . . .

شمارش خلق را تکرار می کنی . . .

tandiseshgh — Mon, 22 Sep 2008 23:21:18 GMT

ای دل خسته!

سکوت شب را به یاددوست، درتشویش آزرده سپری کن،

که چنین است رسم روزگار،

حتی یاران هم افسانه های زیبا و

ابرهای فراری آسمان ذهن شلوغت را،

به تمسخری بس فراخ وعمیق

با بازی روزگارمی سنجد،

و هرگز تورا نمی بیند که چگونه،

خاطری چنگ خورده را به حراج گذاشته ای!

حراجی که خریداری ندارد و تو!

تنها به امید دیدار او در تلاطمی بی وقفه،

شمارش خلق را تکرار می کنی . . .

سلام روسپی . . .!

tandiseshgh — Sun, 24 Aug 2008 19:48:18 GMT

سلام فاحشه!

تعجب كردی!؟

می دانم در كسوت مردان آبرومند، اندیشیدن به تو رسم، و گفتن از تو ننگ است!

اما میخواهم برایت بنویسم،

شنیده ام، تن می فروشی، برای لقمه نان! چه گناه كبیره ای…!

می دانم كه میدانی همه ترا پلید می دانند، من هم مانند همه ام،

راستی روسپی!

از خودت پرسیدی چرا اگر در سرزمین من و تو،

زنی زنانگی اش را بفروشد كه نان در بیارد رگ غیرت اربابان بیرون می زند؟

اما اگر همان زن كلیه اش را بفروشد تا. . .

نانی بخرد و یا شوهر زندانی اش آزاد شود این «ایثار» است !

مگر هردواز یك تن نیست؟ مگر هر دو جسم فروشی نیست؟

تن در برابر نان ننگ است؟!؟!؟!

بفروش !تنت را حراج كن…

من در دیارم كسانی را دیدم كه دین خدا را چوب می زنند به قیمت دنیایشان!

شرفت را شكر كه اگر میفروشی از تن می فروشی نه از دین

شنیده ام روزه میگیری، غسل میكنی، نماز میخوانی،

رمضان بعد از افطار كار می كنی،

محرم تعطیلی،

من از آن میترسم كه روزی با ظاهری عالمانه،

جمعه بازار دین خدا را براه كنم،

زهد را بساط كنم، غسل هم نكنم،

پیش از افطار و پس از افطار مشغول باشم، محرم هم تعطیل نكنم!

فاحشه!!!… دعایم كن !!!

***

با تشکر از پسر خاله عزیزم که متن فوق رو در اختیارم گذاشت.

***

اینجا دنیا یه جور دیگه است!!!

خانه ای خواهم ساخت . . .

tandiseshgh — Fri, 01 Aug 2008 19:04:18 GMT

خانه ای خواهم ساخت که . . .

در آن هر صبح دم بلبلان نغمه سرایی کنند و

سحرگاهان اذان دوستی از گلدسته های شقایق به گوش برسد،

خانه ای خواهم ساخت . . .

پر ازگلبرگ و گل،

پر ازمحبت وعشق،

پر ازدوستی.

خانه ای که در آن خورشید جاودانه بدرخشد

آرزوی دیدار تو !

tandiseshgh — Mon, 14 Jul 2008 20:33:18 GMT

من در این سالهای بی حضور سبز تو،

فقط با یاد تو زندگی کردم و روزهایم را به شب رساندم،

شکست و ناباوری در نظرم کلماتی بس غریب و نا آشنا بودند،

من! لحظه، لحظه های زندگی ام را در پای قاب عکس تو قربانی کردم،

از تمامی واژه ها، سکوت را بیشتر دوست می داشتم،

زیرا در سکوتم فقط به تو می اندیشیدم،

زیباترین نامی که بر لبانم جاری می شد نام تو بود،

تو! قشنگ ترین رویای شبانه ام بودی،

تو! تنها امید من برای رهایی از زندان غم بودی،

اما اکنون احساس می کنم به انتهای جاده خوش باوری رسیده ام،

مدام به خود دروغ می گفتم و قلبم را تا امروز زنده نگه داشتم اما . . .!

اینک احساس می کنم دیگر یارای مبارزه با سرنوشت را ندارم،

گویا در تقدیر من نیامده که تو همدم لحظه های تنهایی ام باشی،

روزگار مرا به راهی خواهد کشاند و من محکومم که با او برم ،

قلبم را همینجا کنار قاب عکس تو چال خواهم کرد،

عزیزم!

کاش روزی می فهمیدی که چگونه بهترین لحظه های عمرم . . . ،

. . . در آرزوی دیدار تو جان سپردند!

هوای باریدن

tandiseshgh — Fri, 27 Jun 2008 21:00:18 GMT

گاهی احساس می کنی با وجود همه چیز هیچ چیز نداری،

گاهی میان آشناهای قدیمی نشسته ای اما باز هم غریبه ای،

بعضی وقتها می دانی دلت پر است اما . . . ،

جایی را سراغ نداری که غصه هایت رابازگو کنی!

گاهی حتی دیوارهای اتاقت هم از دست تو خسته شده اند و

دیگر طاقت شنیدن حرفهای پر از اندوه تو را ندارند

آن وقت است که

چشمهایت به یکباره هوای باریدن می کند. . .