خانه ای خواهم ساخت که . . .
در آن هر صبح دم بلبلان نغمه سرایی کنند و
سحرگاهان اذان دوستی از گلدسته های شقایق به گوش برسد،
خانه ای خواهم ساخت . . .
پر ازگلبرگ و گل،
پر ازمحبت وعشق،
پر ازدوستی.
خانه ای که در آن خورشید جاودانه بدرخشد
نوشته شده در جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 22:35  توسط رضا